Tagarchief: selfisch sewing

Dolores, my love

Check! Afgevinkt! De Dolores van LMV lag al een tijdje te loeren om in mijn kleerkast te hangen. Toen ik zag dat het een patroon van vorige zomer was, was ik maar blij dat ik eindelijk het passende stofje had gevonden.

Want de gele versie van LMV kon me niet zo overtuigen. Afbeeldingsresultaat voor de dolores lmv

Het blijft dus de kunst om het passende stofje bij een patroon te matchen.

Toen ik bij Veerle een stevig stofje met grote bladprint vond,  wist ik het. De Dolores zou van onder mijn machine rollen.

In een avond of 2 was de rok af. Met zakken. En oja, ik heb er kampsnaps op gezet… leve de luie naaister 😉 Toen ik hem paste, zat ie als gegoten. En zalig goed…  Ik spurtte naar de spiegel.

Wat ontgoocheld wendde ik mijn blik af, want door de rimpels, de zakken verbreden mijn heupen. Enorm… vind ik toch. Hup rok af, ander project zoeken. Vanuit mijn ooghoeken bleef de Dolores lonken… Losmaken? Versmallen? Ander pand maken? Zakken eruit? Nope! Ik laat de rok zoals ie is en draag hem met trots. Ik vind hem tenslotte gewoon te leuk. Mijn heupen maken mij mij en de rok zit zalig dus mijn Dolores blijft zoals ik hem heb gemaakt. Ik moet bekennen… rok aan, in de was en weer aan. Accent op de taille en hupsakee!

Blij met mij. Blij met Dolores.

Advertenties

Terug in de tijd met Madeline.

Boekjes volgen, de mode volgen, … dat doe ik niet echt. Maar twee weken geleden viel bij Framalo mijn oog op de Madeline uit de laatste LMV. Een jurk, geïnspireerd op jurkjes uit de ’50. En daar heb ik een voorliefde voor. Ik deed bijgevolg nog eens aan #selfischsewing en maakte deze jurk in een heerlijk licht jeansstofje van bij Veerle. Dat stofje zag ik op de heropening van haar shop en het was love at first sight.

Wel voerde ik wat aanpassingen door. LMV staat ervoor bekend dat hun patroontjes aan de korte kant zijn, dus verlengde ik de zoom met 12 (!!!!) cm.  Origineel is Madeline een jurkje tot boven de knie, maar dat draagt mijn voorkeur niet weg. Geef mij maar tot er net onder.  Ook de taille moet ik steevast innemen. Moeder natuur voorzag met van een stevig achterste en een smallere taille. Accenten leggen, accenten leggen.

Het beleg liet ik achterwege en werkte alles eens af met gouden biais. Dit geeft een mooi effect want de kraag is erg rond en valt mooi open.

Ik ben een paspelmadam en stak een gouden paspeltje in de rug. Later pas bedacht ik dat dat plan één van de minder strakke was, gezien de rist in het achterpand komt… Dat kwam gelukkig goed en de paspel loopt mooi door. Proud me. Ik maakte het kleedje in niet-rekbare stof.

Voortsvraagt dit patroon enige precisie… Het voor –  en rugpand zijn verknipt waardoor je meer naden hebt, maar dat maakt de Madeline de Madeline. Goed opletten dus dat je de naden mooi tegen elkaar legt om voor- en rugpand af te werken.

Ik reuze blij met mijn nieuw kleed… Het volgende wat op het programma staat, is de Suzy rok. Heerlijk tot in de taille. Kwestie van een accentje leggen 😉

 

patroon: Madeline LMV editie 5, 2017

stof, rits, gouden biais: www.framalo.be