Categorie archief: Geen categorie

Wat je zelf doet

… is sowieso met heel veel liefde gemaakt.

Toen mijn tas 2 uitkwam, twijfelde ik niet lang om hem aan te schaffen. Er staan 3 modellekes in die ik graag zou maken. De voorbije week is daar nog eentje aan toegevoegd.

Voor het eindejaar wil ik zoveel mogelijk zelf mijn pakjes maken. Want iets zelf gemaakt is altijd net dat ietsjes meer bijzonder.

Ik dus met mijn boek naar Framalo om stofjes. Goed in gedachten houden dat het niet mijn tas zou worden, maar toch wou ik er wat van mijn identiteit insteken. Ik ging voor neplederen stof voor de buitenkant en zwarte gabardine voor de binnenkant. Zwart en oud roze met een zachte schijn. Een ietsiepietsie glitter mag niet ontbreken. Het lief koos het model, de Mathilda 2.

a

Thuis gekomen knipte en verwerkte ik alles tot een mooie tas. Het was ook de eerste keer dat ik met style vil werkte. Wat een gemak <3.

Ik hoefde niet veel te herdoen, de linten kwamen links en rechts mooi uit (oef, lucky me) en de tas zat eigenlijk gauw in mekaar. De beschrijving is dan ook makkelijk verwoord. Alleen bij het stikken van de rits, het verschuiven en verder stikken moest ik meermaals lezen. Maar ook dat is goedgekomen. Voor ik het wist, was de tas klaar en werd ik bedolven onder de complimenten van het lief. Hopelijk zal de persoon voor wie de tas is ook zo content zijn. Spannend…

 

 

 

patroon: Mathilda 2 uit mijn tas 2

stofjes en fournituren: www.framalo.be

Advertenties

Kaartjes sturen is the new social media.

Ook buiten de feestdagen blijft het leuk om old school een kaartje te ontvangen. Het is tastbaar, je voelt dat de ander aan je denkt. Maar die feestdagen, dat lonkt toch om een kaartje te sturen. Ik ga steevast voor eigen ontwerpjes.

Vorig jaar waagde ik me eens aan kaartjes van Tadaaz. Je maakt online kaartjes. Handig en makkelijk. Dit jaar ging ik zelf aan de slag. Klassiek, met papier en mijn cameo. Ik koos hoofdzakelijk voor klassiek kerst-rood. Niet alle tradities moeten gebroken worden, me dunkt! Hoewel, ik ook voor wit en glitter koos. Mijn wensen… kort en krachtig, veelzeggend.

Maar ik ontwierp er ook met een hoek af. Ik maakte wensflesjes. A message in a bottle in wintertime als het ware. Het is eens iets anders, dacht ik zo. Ik verwerkte belletjes en wenspoppetjes. Ook hier koos ik voor rode vinyl.

Ja, kaartjes en ik… it’s a match ❤ .

Oja, je kan de kaartjes ook bestellen:  info@yjonis.be

 

Zin om nog meer creatieve diy feest ideetjes te lezen? Dat kan hier:

http://www.biebie.be/?p=2293

https://yjonisblogt.wordpress.com/2017/12/10/een-kersttrui-ja-ik-liet-me-gaan

https://yjonisblogt.wordpress.com/2017/11/26/het-oog-wil-ook-wat

 

 

 

 

Ozzie met een twist

Originele titel: check ;-). Ik naaide nog eens een trui voor Vince. Waarom ik dat steeds uitstel, geen idee, want in een wip is een sweater zo klaar. Ik maak die met de overlock. Dat spaart wat tijd. Zoals jullie al eerder hebben gelezen, ben ik niet zo’n fan van dubbel of veel werk. Het gaat om de kwaliteit en een nette afwerking. Ook check 😉 .

Ik koos de Ozzie hoodie uit La Maison Victor. Een sweater uit editie 5 / sept-okt 2017.

4

De ritsjes liet ik achterwege en naaide in de schuine zijnaad een groene paspel. Het geeft een mooi resultaat en maakt de hoodie net weer anders. De zoomboord werd ook 1 geheel. Het leek me vreemd een naad te hebben, zo vooraan onder de paspel. Dit lukt gelukkig omdat de omtrek van de boordstof net lang genoeg was voor de maat die ik maakte (158). Voorts liet ik het patroon zoals het was.

Een zalig warme trui voor de eerste koude dagen me dunkt!

Stof: www.framalo.be

patroon: Ozzie Hoody, LMV editie 5 / sept-okt 2017

Toen was mijn BuJo niet meer.

De laatste restjes verlof verdwijnen met een plensbui in de herfst, tijd voor een nieuw schooljaar, een nieuw werkjaar. Ja, ok, het schooljaar is reeds 2 weken ver, maar toch.

Ook weer tijd om alles netjes geordend en op een rij te hebben. Overzichtelijk en duidelijk.

In december 2017 startte ik met een bullet journal. Vol enthousiasme na de ontgoocheling van de mini flow agenda. Alles zelf indelen, alles in 1 boek. Hoofd –  en bijberoep, afspraken, … Wow. Vrijheid 🙂 . Tijdens zomervakantie die daarop volgde,  raakte ik vaker in de knoei met mijn BuJo.

In de knoei dus, een groot half jaar later…  Het was eerder zo dat ik het begin van de maand miste omdat ik nog geen monthly en weekly’s had gemaakt. Bij drukkere periodes en nood aan meer rust is het niet ideaal geen agenda te hebben. Tot ik enkel maar kon concluderen dat een bujo heel erg mooi is… maar te vrij. Voor mij. Teveel vrijheid is ook wat natuurlijk.

Op zoek naar een andere planner dus. Het liefst eentje die dicht bij een bullet journal kwam. Want ik sta nog steeds achter het idee ervan. Online las ik blogs, bekeek ik reviews , … tot ik de succesplanner tegen kwam. Eenvoudig, overzichtelijk, duidelijk. Net een passion planner, maar dan in het Nederlands. Ik verkoos een ongedateerde omdat ik in september wou starten. Ideaal voor al mijn afspraken, ruimte om te schrijven, maar ook het leuke van een BuJo zoals focuspunten, leuke quotes, check-ups, … Het voordeel van deze planner is dat ik het zelf niet hoef te tekenen. Bijna perfect, want naast de succesplanner, heb ik nog een journal voor alle opdrachten, braindumps, trackers, … die ik niet kan noteren in de succesplanner. Oja, ik pimpte hem met mijn quote, natuurlijk.

 

Deze manier van werken, zal beter aansluiten bij mij, denk ik. Wie weet, ooit, ontwerp ik eens een eigen planner en laat ik die drukken. You never know. Dromen houden je scherp 🙂 .

5

Piep, helemaal zelf gekocht. De succesplanner is een Belgisch product, zo’n onderneming steunen we graag.

Workshop met Yjonis

Geef toe… gezellig samen zijn met de vriendinnen hoeft niet steeds een drankje op een terras zijn. Een doe activiteit is ook tof en je leert mekaar nog beter kennen. De durfal bij het paintballen, de creatieveling bij het knutselen en het pietje precies bij het ontwerpen. Tijdens een workshop komen andere gezichten naar boven. En dat is leuk. Het is ook gewoon fijn een activiteit te doen met mensen waar je om geeft.

Bij mij kan je allerhande workshops volgen. Vaak geef ik er bij Framalo, maar een workshop op maat bij je thuis of op een plek naar keuze kan zeker ook. Zomaar, om een jarige te vieren of een toekomstige bruid. Alles is mogelijk.

Zo werd ik uitgenodigd voor de workshop ‘make your own nippies’ op vrijgezellenfeestjes. Leuk te zien hoeveel interesse de dames hebben en hoe blij de bruid is met de activiteit. Een passend muziekje, de nodige materialen en een correcte uitleg, meer is niet nodig om er een ontspannen (nuja…) namiddag of avond van te maken.
Gaandeweg komen de tongen wat losser en dat leidt tot hilarische en onthullende verhalen 😉 .

16

Het is frappant te zien dat de resultaten van de nippies passen bij de dames in kwestie. En dat is al te merken bij het kiezen van de kleuren en combineren van materialen. Romantisch, ondeugend, opvallend, … Zoveel persoonlijkheden, zo verscheiden de nippies. En daar word ik nu eens blij van si ❤ .

Zin om ook een workshop te boeken? Dat kan 🙂

info@yjonis.be of via yjonis workshops op facebook.

5

 

Ez tansfer stift (say what?)

Awel ja. Dacht ik ook… Die EZtransfer stift is een groot, of liever was, een groot mysterie. Dat je er iets mee kon transfereren, was gauw duidelijk. Maar wat precies??

15

Heel eenvoudig. Met die stift, kan je alles transfereren wat uit een LASER printer komt. Hoera! Net als de foils van MINC. Blijkt nu na mijn MINC avontuur en het gemis van een laserprinter, dat mijn zus er eentje heeft staan. Geloof het of niet, die printer, staat nu bij mij voor de rest van zijn carrière. Het lief was daar niet zo blij mee, nog een machine erbij, maar ik des te meer.

Ik dus aan de slag met de Ez stift en mijn laserprinter. Graag wou ik op kurken rondjes (die ik op de kop kon tikken in het uitverkoophoekje van Feeërieke) de naam van de kids maken.  Die naamslinger komt dan op hun slaapkamerdeur.

Het werken verloopt erg vlot. Leg de gespiegelde letter of tekening op je ondergrond, ga er met de stift over, doorduwen met een hard voorwerp en klaar.

Belangrijk is dat je goed hard duwt om de inkt echt over te brengen. Ik deed dat aanvankelijk niet. De tekening staat erop, maar niet volledig. De bovenste pluim is de eerste keer, de onderst pluim na 6 letters en 1 tekening ervaring ;-).

7

Het leuke is dat je geen snijplotter nodig hebt. Je kan je ontwerpje maken en printen zoals jij dat gewoon bent. En het wordt precies zoals jij hebt ontworpen.

En zoals jullie al weten, ben ik eerder van het eerst zien dan geloven type en testte ik de stift in combinatie met de toner sheets die horen bij de MINC. Da’s ook een soort inkt die overzetbaar is. Maar helaas… Het papier is te dik. Enkel de rand gaf mee.

Mijn kroost heeft elk zijn naamslinger, in de vakantie maak ik er nog eentje om aan mijn klasdeur te hangen.

Ik ben reuzeblij met het resultaat van de fijne haartjes van de pluim. Handige stift om in huis te hebben. Geen gedoe met potjes en penselen. Klaar in 1 – 2 – 3. Ideaal dus voor een oeps-moest-ik-een-kadootje-meedoen – momentje. Je kan op ontzettend veel ondergronden de transfers toepassen. Papier, textiel, hout, …

Tips…

  • Spiegel wat je wil transfereren.
  • Werk in een grote ruimte of met de deur open, want de stift stinkt echt, echt heel hard.
  • Duw met een hard voorwerp de inkt op je ondergrond. Ik deed dat met de achterkant van een lepel.
  • Goed opletten dat je werkje niet verschuift tijdens het wrijven. Dat zou zonde zijn.
  • Het lukt alleen met een laserprinter (boehoe!!)
  • Gebruik geen dik papier.

 

EZ transfer stift: www.feeërieke.be

  Kurken rondjes: helaas uitverkocht

 

 

 

 

 

Vince.

Eens geen blogje over naaien. Geen blogje over creëren. Soms gaat het anders dan verwacht.

Ergens maart 2017…

Sinds december 2016 is mijn zoon de trotse bezitter van een type 9 attest. Autisme met normale begaafdheid. Uiteindelijk geen verrassing voor mij. Eerlijk waar, echt niet. En toch… Bam!

Met het M-decreet mag hij -in principe- in zijn oude school blijven. Nuja, dat M-decreet… Hmmm… Mensen achter een bureau met veel computers en slechte ideeën die een plan opstellen. Hoe meer ik erover lees, hoe gekker ik het vind. Het is een topplan dat kids met een beperking mogen aansluiten in een gewone klas, maar helaas zijn die klassen niet aangepast en ontbreekt er heel wat kennis bij de leerkrachten. Het is ook niet makkelijk om te werken met zoveel verscheiden kids in je klas. Zowel de sterkere als de minder sterke lijden er onder. Of je het nu wil of niet, het niveau gaat naar beneden. Gewoon omdat de focus van de titularis elders verwacht wordt. Maar da’s een andere discussie…

Ik ben ook juf, eentje in het bijzonder onderwijs. En binnenkort ook mama van een kind in het bijzonder onderwijs. Oh boy!

In januari 2017 had ik een ‘moeilijk oudergesprek’ zoals dat mooi heet. Alleen… was ik de ouder op school van mijn zoon. Geen nieuws dat onverwacht is, maar soms wil het hart niet mee, maar het hoofd wel. Het team van de Boomhut kon niet meer bieden wat Vince nodig heeft…  Dat weet ik wel. Dat voel ik aan Vince. Het buikgevoel wil ook mee… maar mijn hart wou nog te hard bij het oude blijven, bij het vertrouwde. De Boomhut was van dag 1 al meer dan een fantastische keuze voor de zoon. Groen, een ferm team,… en doorheen de jaren is dat maar gegroeid. Mijn liefde voor deze school.

Mijn zoon heeft het niet makkelijk. Nog nooit echt gehad. Maar met de hulp van de juffen en de zorgjuf, slaagde hij redelijk. Hij mocht 2 keer het eerste leerjaar meemaken, en nu in het 2de leerjaar, loopt het ook niet op rolletjes. Maar Vince gaat graag naar school. Nooit heeft hij buikpijn of moet ik hem sleuren naar school. Schoolmoe… nee, dat is hij niet. Gelukkig maar.

De focus ligt steeds op het welbevinden. Eens dat goed zit, komt de kennis er wel bij. En dat klopt. Het wordt helaas zo vaak aan de kant geschoven. De feel good. De focus ligt nog te vaak op het bijbrengen van kennis. Wat ben je daar mee, als je je niet kan uiten, als je niet durft, als je je slecht voelt???? Je goed voelen is zzooo belangrijk om op een correcte manier te functioneren. En dat, dat streeft het team van de Boomhut na. Merci!

Maar het bouwt op, het wordt elke maand duidelijker dat het gewoon onderwijs niet voldoet aan wat Vince van doen heeft. Sinds november 2015 gaat hij voor 4 disciplines naar het Revalidatiecentrum. Ergo, kine, logo en psycho. Als wij iets doen, dan doen we het goed… ;-). Dit heeft hem erg voorruit geholpen. Ik zie mijn zoon groeien, ik merk dat hij leert. Ook sociaal gaat het iets beter. Oef even rust.

Nuja, het autismespectrum is zo ruim. Pff… Maar op school gaat het niet meer. De klasgroep is te groot, het tempo te snel, de leerstof te ingewikkeld, de sociale interacties te moeilijk, het aanvoelen ontbreekt. Tijd voor verandering. Tijd voor iets wat beter werkt voor mijn zoon.

En ja, dat besef, dat doet zeer. Dat doet je verschieten. Dat is opnieuw aanvaarden. Aanvaarden dat je de toekomst moet bijstellen. Ook angst, komt het goed? Het leven is al niet evident. Ik weet ook wel dat het erger kan. Er is honger, de natuur heeft ook zo zijn kuren en de godsdiensten denken ook dat zij de enigen zijn met het juiste idee. Tuurlijk. Iedereen heeft zijn struggles. Maar nu, in mijn leven is het ook even knokken. Al een tijdje eigenlijk. Elke mama wil het beste voor haar kind. En je verwacht niet dat er een beperking zal opduiken.

Halfweg mei 2017

29 mei… 29 mei. Dan start Vince in het aangepast onderwijs type 9. Klinkt sjiek e. Het is deze week bijna elke dag -een laatste keer-. Een laatste keer dat ik hem in de klas kan afzetten, een laatste keer dat hij leesclub heeft, een laatste keer dat ik hem op woensdag ga oppikken, een laatste keer dat ik zijn juf zag in haar klas, een laatste keer dat… En ook bij mij doet dat wel iets. Heel veel zelfs. Ook voor mij is het een soort van afscheid, want met de school van je kroost, ben je nauw verbonden. En na 3 jaar juf Sofie… tja. Een bang hartje, dadde ja. Pff… Het zal raar doen, mijn kind op mijn school. Juf – mama – juf – zo verwarrend. Maar zoals ik Vince ken, zal hij een duidelijke scheidingslijn maken. School is school, thuis is thuis. Voor mij zal het andere koek zijn. Emotionele taart die ik ben. Ah mijn ventje!

Ik schreef een gedicht voor hem. Ik kroop zowaar in zijn hoofd om duidelijk te maken aan zijn klasgenootjes waarom hij weggaat.

In je hoofd kan je alles

fietsen naar de maan

op de wolken staan

in mijn hoofd is het soms vreemd

alsof iets het overneemt

te luid te druk

dat brengt me van mijn stuk

mijn hoofd wil rust

tijd om te gaan.

Eind mei 2017

Dat het maar gauw kan starten die nieuwe school. Vandaag (23 mei 2017) is het de laatste Boomhut schooldag. Vince had een slechte nacht. En een mindere ochtend. Hij was nerveus. Wou me niet loslaten toen ik hem naar school bracht. Spannend om wat komen gaat vandaag. Want hij weet dat er van alles gaande is. Een feestje, een kadootje. Ook hij heeft een super uitdeelkadootje mee. Plaktattoos. Draken en feetjes. Paarse natuurlijk.

En ook Sofie krijgt een pakje.

Al die kleine dingen geven hem een grote spanning. Gelukkig weet ik dat hij vandaag goed omringt is…

En gelukkig heeft hij een super afscheid gehad… Een schattenjacht, een klimpartij in het verboden bos, snoepen, de polonaise, kadootjes krijgen, teveel natte zoenen, … Het deed hem deugd aan zijn hartje.

Thuis gekomen, als hij veilig in bed lag… kwamen de emoties pas boven. Tranen met tuiten. En een woelige nacht.

Morgen is de dag. Eén voordeel… We kunnen ’s morgens wat langer slapen…

 

trui, materiaal tatoos, flex: www.feeerieke.be

Ik gebruikte de fuse-tool om de zakjes te maken.

Silhouette Bloggers: Feest Blog Tour Dag 1: feestbedankjes

Yay! Hooray! Hip hoi! Onze 2de blog tour start, VANDAAG. En ik mag de spits afbijten.

Na onze kerst blogtour, gooien we onze creativiteit los in het thema ‘feest’. Want zeg nu zelf… april, mei en juni zijn ook heuse feestmaanden. De lente, communie, Pasen, lentefeest of groeifeest. Bijna iedereen kan wel ergens de beentjes onder tafel schuiven. En meestal in fijn gezelschap.

Ik kreeg de eer om de decoratie en uitdeelkadootjes, bedankjes voor het lentefeest van Josse te ontwerpen en te maken. Wiehie! Josse is een grote paardenfan (niet moeilijk met een mama die hippotherapie geeft) en koos daarenboven voor het thema prinsessen. Heerlijk origineel (hmmm), maar het feestvarken kiest. Stiekem ben ik er wel blij mee.

3

Als bedankje leek het me wel cool on tattoo’s te maken. Dit past wel voor een prinses in cowboyboots.  Zo van die afwasbare natuurlijk, geen hele echte.  Josse kiest de afbeelding zelf, ik verwerk die met de print en cut functie van silhouette. Wat een mogelijkheden, niet te doen.  Ook Julie (de mama van) vond dat een schitterend idee.

Ik kreeg erg mooie voorbeeldjes van roze/paarse eenhoorns toegestuurd. Daarmee kon ik aan de slag. Om de stoere jongens ook blij te maken (vooral haar coole broer Wobbe) zijn er ook draakjestattoo’s.

Op de achterkant van het materiaal staat duidelijk uitgelegd hoe je dit product verwerkt. Hou alleen in gedachten dat je je tattoo moet spiegelen. Deze tattoo’s nemen me zo terug mee naar mijn kindertijd waar je veel te taaie kauwgommen had met daarin een plaktattoo. Heerlijk!!!

Deze tattoos gingen in een zelf genaaid zakje met prinsessensnoep. Het zakje maakte ik van wit bakpapier. Ik voorzag ook een label in fuchsia vinyl met Josses naam en de datum. Erop kleven is geen optie gezien het bakpapier een anti kleeft functie heeft. Voor deeg en ook voor stickers dus.  Wat mij betreft een leuk aandenken aan een dag vol zotte en mooie herinneringen.

02916-1109-3ww-l

Om alles mooi te presenteren, maakte ik met een foto van de shoot, mooie decoratie. Ik bracht de foto over op een houten blok met fototransfer gel medium voor hout. Om die duurzaam te maken en de foto te fixeren, smeerde ik er een laagje mod podge over. Wat een wondermiddel is dat zeg! Ik schafte me een starterspakket aan. Gewoon omdat het nieuw is voor mij en ik wil testen wat de mogelijkheden zijn. Rarara… welke pot draaide ik eerst open? Yip, de sparkle :-).

De eerste foto de ik maakte, werd erg blauw. Jammergenoeg. Dit kwam door de filter die Julie op de foto’s had gezet. Een how to zal ik in een later blogje eens toelichten. Want het is echt te gek om dit te kunnen en het kan perfect zonder cameo. Ik herkanste met eentje zonder filter.

3

Bij het uitzoeken naar spulletjes om alles mooi te presenteren, botste ik op mini bellenblaasjes. Ook ideaal en met een hoog prinsessengehalte als geschenkje. Die bellenblaasjes voorzag ik van haar naam en een mooi silhouette van een eenhoorn.

Wat mij betreft heel leuk en op maat van onze prinses! Fijn feest grote kleine meid.

Groei verder uit tot een zalig, creatieve en ontspannen dame.

Oja, de dochter zag de ‘paaaadjes’ liggen en wou er eentje. Goedgekeurd me dunkt 🙂aa


De Silhouette Blogtour heeft een fijne verrassing voor één van onze lezers!
Maak kans op een mooie waardebon van -tromgeroffel-…
– veel tromgeroffel –
xxx 50 euro xxx !!!
te besteden bij Feeërieke! Dank u Feeërieke!
Wat moet je er voor doen?
1. Volg onze pagina’s :
YjonisMiss WobieBiezonderviedesofie
VnilaSpoetnikselsBiebieFeeërieke

2. Deel deze foto (openbaar!)

wedstrijd

3. Like deze foto zodat we zien dat je deelneemt

Hooray for that!!!! Volg zeker ook de wonderbare creaties en ideeën van volgende dames:

Dinsdag 18/04: Biezonder

woensdag 19/04: Spoetniksels

Donderdag 20/04 : la vie de sofie

vrijdag 21/04: biebie

zaterdag 22/04: Miss Wobie

zondag 23/04: Feeërieke

maandag 24/04: Vnila

Veel succes met de wedstrijd!

en the winners are…

Hip hoi voor Gaël. Jij wint de diamant oorbelletjes.

Viedesofie, jij mag voortaan pronken met de andere oorbellen.

PROFICIAT!

 

Sturen jullie een mailtje naar

info@yjonis.be

Bedankt om deel te nemen aan de anderen, volgende keer, meer geluk!

 

DE porseleinstiften. En de cameo. En alle tips.

Dat het echt een ramp is niet te kunnen tekenen. Gelukkig zijn we niet van de opgevende soort en blijf ik gaan. Na het minder geslaagde resultaat van het carbonpapier in combinatie met de porseleinstiften, wou ik het testen ZONDER carbon maar met vinyl op dz goede manier deze keer. Merci aan alle dames voor de tips via Facebook…  Ik kon direct aan de slag. Het probleem ligt niet bij de stiften, maar bij mijn tekentalent. Ik wou de letters perfect en wou overtekenen met carbonpapier. Helaas bleven ook die lijnen staan na het afbakken… slordig.

Vandaag een nieuwe poging. Ik ontvette de tas extra extra goed met dettol. En kleefde daar dan de vinyl op. Alle blaasjes streek ik weg en kleurde de letters in met de roze edding porseleinstift. 15 minuutjes wachten voor ik de vinyl wegplukte. Ik liet de tas ook mooi plat liggen.

Hoera. Gelukt… mooie egale letters. Me proud…

fb_img_1483993528798

160 graden in voorverwarmde oven … 25 minuten… en laten afkoelen in de oven. Vaatwasbestendig dat zeker. Met een schuurspons zou ik ze niet afwassen.

20170109_215812

Dan toch nog een ferme nieuwe tas in mijn klas.

I do sparkle!

Tas: ikea

Porseleinstift roze edding:feeërieke