Categorie archief: ditjes en datjes

Amaai! Da’s sjiek!*

*Zei het lief toen ie de kaartjes in real life zag! Dan moet het wel waar zijn!

Ik heb het zitten… Het bestellen van kaartjes online. Tadaaz heeft zo’n super gamma, dat ik gewoon geen nee kan zeggen. Wat een heerlijkheid. Na mijn kerst euforie, bedacht ik dat ik voor het feest van Liezie ook wel bij hen kaartjes zou kunnen drukken. Want ook de 3de verjaardag van mijn dochter is een ‘happy moment’.

Tadaaz to the rescue dus… Want met mijn wilde tipi plannen, heb ik niet ontzettend veel tijd om de kaartjes en de decoratie voor het feest te maken. Nuja, mezelf kennende, zal ik ook nu het een en ander zelf maken. De aard van het beestje 😉 .

Op de site navigeerde ik naar feest, dan verjaardag. Links kan je filters aanvinken, waardoor de zoektocht makkelijker wordt. Je kan ongelofelijk mooie ontwerpen en mogelijkheden maken. Passend bij de jarige. Zolang ik nog kan en mag kiezen, ga ik voor goud en oud roze. Een retrotoets sluit ik ook niet uit. Boem! Ontwerp gevonden.

Schermopname (106)

Deze keer wou ik meer dan kaartjes. En dat kan 🙂 Een vlaggenlijn en stickers werden ontworpen. Als basis koos ik hetzelfde figuurtje als op haar uitnodiging. Leuk aan de vlaggenlijn is dat je eigen foto’s kan toevoegen. En nog meer… de vlaggenlijn is recto verso. Er is een touw bijgeleverd waardoor je de volgorde zelf kan bepalen. Dit maakt het nog meer gepersonaliseerd.

De stickers hield ik eenvoudig. Er is een minimum afname van 25 stuks dus wou ik ze niet enkel op haar verjaardag gebruiken.

Je vertrekt van een bestaand ontwerp, maar kan het met hun ontwerpprogramma op de site zelf aanpassen. Het is mogelijk alles aan te passen. Lettertype, kleur en grootte, extra figuurtjes (ik koos voor een kroontje), meer afbeeldingen of tekstvakken, …. Zalig. Even geen tijd meer maar niet tevreden? Sla je ontwerpje op en werk er een ander moment gewoon aan verder.

De kaartjes zijn van een uitstekende kwaliteit en je krijgt wat je op je scherm ziet! Dus geen foute  foto’s of een andere kleur dan voorzien, …. Verwachtingen werden alweer ruimschoots ingelost! Ook de omslagen zijn voorzien.

28450050_10214117584666593_496320916_n

Op 4 maart is het Liezies feest, op 9 maart zag ze het levenslicht. Niet te doen dat deze kleine prinses al 3 wordt.

 

Zelf kaartjes maken? www.tadaaz.be

 

 

Advertenties

Bujo – Bullet Journal en de populariteit ervan.

Of ik deze blogpost ooit zou schrijven, daar was ik niet zeker van. Ik durf nogal een gezouten mening te hebben… Maar hé, hij is er dan toch 🙂 Wie weet zal je na het lezen over de streep getrokken worden.

Reeds verschillende jaren ben een “die hard” fan van de agenda’s van Flow. Goed formaat, stevig, elastiekje en leuke extra’s. Tot ik die van 2018 in de bus kreeg.

Gerelateerde afbeelding

Ik bestel altijd vroeg waardoor ik nergens comments kon terug vinden. Nuja, ik gebruik hem al jaren, wat zou er fout kunnen zijn… Wel, het formaat. Wat klein dit jaar (14 op 9 cm). Daar kan ik amper de helft van mijn dagen in kwijt en ik heb ook geen zin in een miljoen miljard post-its en papiertjes ertussen.

Mijn zoektocht naar een ander exemplaar kon beginnen. Onderweg botste ik op een BUJO. Een wat? Een bullet journal. En zoals ik het begreep een leeg schrift die je zelf naar believen kan invullen en ontwerpen. Yes. Ik bestelde er eentje van MUS en liet me lid maken van 2 groepen (deze en deze) op Facebook. OMG!!!! Ik werd gelijk bang eraan te beginnen, besloot mijn MUS nog wat aan de kant te schuiven en de kat uit de boom te kijken. Maanden deed ik dat. Ik durfde niet te starten… Ik heb vele talenten maar tekenen is daar niet ééntje van. Ik kan nog geen rechte lijn tekenen, of iets deftig over tekenen. Het enige wat ik terug vond op Facebook en Instagram  waren berichten met mega mooi getekende weekly’s, trackers met cactussen, perfecte handlettering, … Hmm… #ontmoedigd

En toch bleef de BuJo mij intrigeren. Geen losse blaadjes meer die je kwijtraakt, een plaats om alle hersenkronkels in te noteren, een agenda, to do, verlanglijstjes, kado lijsten, verjaardagen, wilde plannen, gekke ideeën, de planning van mijn blog, … Alles, alles zou ik erin kwijt kunnen. Maar wel pas nadat ik me over mijn tekenangst kon plaatsen. Maar dan, in december was het zover. Stiftjes, mijn lievelingsbalpen, lat, gom, typ-ex, … Alles lag netjes klaar om eraan te beginnen.

17

Ik telde de maanden uit, tekende een rooster, nummerde 100 pagina’s, schreef data (erg verkeerd) en ontzag me algauw dat tel- en meetwerk. Dit kan het niet zijn.

 

 

Gelukkig was daar Miss Pixie, in december 2017 bij Feeërieke. Zij kwam een verhelderende workshop geven over het opstellen, aanmaken van een BuJo en gaf ons vele trucjes en tips en vrijheid. Ik was gerustgesteld. We kregen de tijd om te werken in onze Bujo en Stephanie stond ons letterlijk bij. Ik durfde.

 

 

Jouw BuJo is van jou en jij stelt die op zoals je zelf wil. Ik heb het niet zo voor trackers van mijn gevoel (hoewel ik dat eens zou moeten uitdenken) of eentje van mijn waterverbruik. Ik heb ook geen instagram-volgers-tracker en ik weet niet wat er allemaal in mijn diepvries zit. En toch is een BuJo ook voor mij. Ik noteer er werkelijk

A L L E S

in. Ik startte met een ‘key’ omdat het wel handig is afspraken gevisualiseerd te hebben. Daarna volgt mijn index zodat ik makkelijk terug kan vinden. Dan een monthly waar ik in één oogopslag kan zien wat er me te doen staat die maand en dat vor een gans jaar. Ik vind dat ook makkelijk om alle data bij elkaar te hebben. Daily’s heb ik niet, ik verkies een weekoverzicht.

Dan het tekenen… ik maak er me niet druk (meer) over. Ik kan het niet en het is niet mijn ambitie… Hulpmiddelen genoeg. Ik kocht me een paar stencils, een hoop washitape, stempels en klaar. Met deze hulpmiddelen kan ik ook mooie pagina’s maken.

1

*** Waarom ben ik fan?

Ik heb een BuJo om alles gegroepeerd te hebben, eentje die alle stress wegneemt en rust geeft in mijn hoofd. Denk ik iets, dan kan ik het kwijt, want er is ruimte voor. Hoofd- en bijberoep.

Ik maak er geen tekeningen in, ik ga me er ook niet druk over maken. Fijn voor diegene die het wel doen en kunnen. Want tekenen en kleuren is ook een vorm van mindfulness.

Ik probeer er elke dag in te werken. Het geeft me rust mijn to do’s in te kleuren of door te schuiven. Mijn BuJo is mijn overzicht.

Hoera voor geen 100 post – it’s meer 🙂

En ja, ik typ-ex.

Leuk om herinneringen en fijne momenten in te noteren. Plannen maken en dromen neer te pennen.

Hype of niet… I”m a bujo lover ♡

 

 

Ook zin in een Bujo? Je kan die van MUS kopen bij feeërieke.

Ook miss Pixie kan je overal te lande vinden voor een workshop. Ze maakte trouwens een handig e-book om zelf aan de slag te gaan. Te vinden op haar blog.

 

 

Ready… set…

nye_003

Elk jaar opnieuw lijkt het jaar zo voorbij te vliegen. En wat was 2016 alweer een leuk, spannend, zot, creatief, uniek, open, vernieuwend, en zoveel meer jaar.

Met Yjonis gaat het goed. Ik kreeg (en krijg) veel kansen om samen te werken, veel leuke opdrachten en vragen om te workshoppen. Ja, met liefde en passie. Fijne mensen ontmoet. Creatieve ideeën opgedaan en vooral nieuwe vrienden gemaakt. Waarvoor dank!

Yjonis gaat in 2017 op hetzelfde elan verder. Na lange tijd werk ik weer aan een lingerie op maat opdracht.Oe… spannend! Ik hoop dat het nog in mijn vingers zit… maar ik denk het wel, want de passie is groot. Ook staan er 2 reeksen patroontekenen voor beginners op het agenda. Bij Framalo. De januari reeks is al volzet, maar bij die van april is nog plaats. Wees welkom!  Dat het fijn is, lees je hier. Ook blijf ik heerlijk bloggen voor Feeërieke. Producten testen, creatief zijn, … I love it! Ik maak er werk van om meer patronen te delen met jullie. Eens ik weet hoe dat werkt. Voorts zou ik graag opdrachten op maat uitvoeren en geven van enkele leuke workshops. Maar mijn aller aller aller diepste droom zou ik graag dit jaar verwezenlijken. Een webshop met eigen gemaakte nippies. Een droom die al 8 maanden in mijn hoofd zweeft en het is tijd dat die waarheid wordt. Ik maak er werk van.

En privé gaat het ook goed. Ja. 2016 was vooral hobbelig met Vince. Maar daar blog ik later eens over, als de emoties wat gezakt zijn en de aanvaarding meer voltooid… Liezie die raakt er wel. Ze is zo open en vrij. Ze had een fijn jaar als ik haar zo zie rondhuppelen en haar haar begint te groeien. Als dat geen goed nieuws is. En met Dries… daar gaat het ook prima mee. Hij steunt me in al mijn gekke projecten en houdt me soms met de voetjes op de grond… En ik zien em zoo gern!

Ook vond ik mijn plekje op mijn werk. Het heeft even geduurd voor ik vrede had met mijn verplichte verschuiving naar de wijkschool, maar nu is het goed. Groen, rustig en topcollega’s. Ik voel me er vrijer en dat is een meerwaarde voor mijn leerlingen. Ik krijg meer kansen om mijn ideeën uit te voeren en dat is echt fijn.

En voor 2017, tja. Blijven gaan denk ik dan. En doen waar ik me goed bij voel. Tijd voor mezelf nemen, af en toe stoppen. En ik heb een opgelegd voornemen. Meer orde. Bedankt.

Do more of what makes you sparkle!

 

Tradities om in ere te houden.

Die zijn toch FANTASTISCH.

Als het vroeg donker wordt, de bomen kaler worden, de wind wat guurder, hier en daar een kaarsje en ja ook de boekjes van de speelgoedwinkels in de brievenbus en de chocolade en ander snoepgoed in de supermarkten, … Dan weet je dat de Sint in aantocht is.En elk jaar opnieuw, als de lucht rood kleurt, vertel ik mijn kroost dat Sint en zijn Pieten naarstig aan het bakken zijn. Chocolade, speculaas, pepernoten,… Mijn mama vertelde me dat ook toen ik een uk was en tradities zijn er om door te geven.

Elk jaar een spannende tijd voor menig kindertjes. Ben ik wel braaf geweest? Weet de Sint wat ik op mijn lijstje heb staan? Tuurlijk weet de Sint dat. De Sint heeft alles in het snotje ;-). Heerlijk die tijd om samen een briefje te schrijven naar de Sint en zijn Pieten.

Ook dit jaar krijgt de Sint nog een briefje van Vince. En zijn zus… Voor Vince is het niet logisch dat de Sint boekjes opstuurt. Hij weet toch wat de kinderen willen? Terecht natuurlijk. Vince zijn verklaring voor de boekjes is eenvoudig. Die zijn er voor de mama’s en papa’s die dan de Sint betalen om de pakjes te brengen.

Enfin, ook hier is de Sint dus meer dan welkom. Om hem extra welkom te heten, maakte ik echte zakken van Sinterklaas. Je komt ze wel tegen op het wereld wijde web. Vaak met een zwarte flex opdruk. Niets fout mee, maar ik doe graag anders. Ik zocht leuke pieten en een vlaggenlijn en traceerde die. De pieten kregen elk een plekje in de vlaggenlijn en werden mooi uitgesneden. De tekst maakte ik easy peasy in silhouette zelf. Gezien de grote van de zakken, kon ik lekker groot werken. Grote zakken = veel snoepgoed = strak plan.

6

Rood en geel horen ook bij de Sint dus koos ik die kleuren flock. Lekker fluffy voor de Sint.

Wees welkom Sint en Piet, we zijn allen heel braaf en zoet geweest.

jutte zakken, rode en gele flock : feeërieke

Happy birthday #2

Naast het pyjamafeest, halloweentocht (met zelf gemaakte trick or treatzakjes), pizza maken en ontbijt was er ook tijd voor familie. Vince werd serieus in de watten gelegd en kreeg al wat zijn hartje verlangde. Zijn lievelingsmaal (friet met balletjes in tomatensaus),zijn favoriete taart (vanillecake) en een hoop kadobonnen.

Ik naaide een zoals de traditie ten onze huize dat wil een kroon. Hij koos dit jaar voor geel en groen. Leve de grote stoffenvoorraad :-).

Hip hoi knappe boy! Reeds 8 jaar mijn held! Laat ons het leven aanpakken, met alle hobbels en bobbels … Je raakt er wel. Ik zal er altijd voor je zijn. Mijne grote kleine man.

 

Een blogbericht en geen blogbericht.

Ik had nog zoveel plannen deze ochtend. En ik zou zeker bloggen over rhinestones en ik zou de was plooien en ik zou … maar helaas.

Vrijdagavond was ik standhouder met de nippies in ‘the ultimate burlesque experience’. En het was overweldigend… echt. Veel ondeugende dames daar in Roeselare ;-).

Zaterdag knutselen en prutselen met se cameo en mijn naaimachine. Oja. Ik werkte aan een verrassing voor de collega’s en nog zoveel meer. Druk in de weer dus.

En vandaag een dagje op Diy beurs in Brugge met feeërieke. Ook fijn. Maar het vatje energie is bijna leeg.

Ik kruip heerlijk in de zetel bij mijn vent. Die rhinestones lopen niet weg. En mijn mama heeft de was (3 volle manden) geplooid… Waarvoor dank… superveel dank!

Hèhè.

Maatwerk met een hoge ‘stressfactor’.

Onze directeur werd in de grote vakantie voor het eerst opa. Mijn collega’s vroegen me een gepersonaliseerd geschenk te maken. OW! Grote opdracht. Die ik absoluut met nog meer zorg dan anders wou afwerken.

Iets ontwerpen en maken voor ouders is evidenter dan voor opa’s. Ik wou niet enkel iets maken voor kleine Emile, ook voor opa. Een logeertas is altijd plezant. Zeker als die gepersonaliseerd is naar het geboortekaartje.

Daarnaast wou ik ook wat humor gebruiken. Na overleg met de collega’s kozen we 2 spreuken. Het pakket was volledig met een slabbetje, zeverdoekje, romper, flex naampjes om te strijken en een draagtas voor de zware dossiers ;-).

direc-1

direc-3direc-2

Oja, de directeur was erg emotioneel over dit geschenk en mama Ann-Sofie zei dat het een van de mooiste geschenken was die ze kreeg voor kleine Emile… Waauuww..

Ook kreeg ik de opdracht iets te maken voor het trouwfeest van Kirsten en Jordy. Kirsten is onze fijne collega die de kleine rakkers onder haar vleugels neemt. Zij kreeg een jeep voor en avontuurlijk huwelijk. De letters van just married maakte ik uit gouden glitter vinyl. “Een happily ever after” gewenst!

tas: villa sanseveria

rompertje, auto, plank, houten hartje: eigen voorraad

slabbetje en zeverdoekje: eigen patroon

draagtas: MERCI Valerie

flex en vinyl: feeërieke

Ai ai ai…

Veel ideeën in mijn hoofd, maar helaas nog niet tot uitvoering gekomen. Ewel ’t is te zeggen… Sommige ideeën en tutorials zijn half in orde. Maarja, wat ben ik er nu mee?

Druk, te druk. Dat is het. Rapporten op school, baby geboren van vrienden, opdrachtjes die binnen lopen, naaien voor dochter (ik wil een glitterelastiek-rokje maken) en zoon (een zwart-wit panda trui maken). Mijn to do lijst is er één geworden met “wat heb ik morgen nodig?” “wat moet morgen af zijn?”. En dan floept er plots weer iets in mijn hoofd, aiaiaiaiai…

Maar stiekem heb ik tijd gemaakt voor de dingen die echt belangrijk zijn. Mijn gasten. Vince en Liezie nam ik zaterdag mee op sleeptouw. Het was Vince Verwendag. Omdat hij het verdient.

Snoepjes kopen, naar zee met de go-cart rijden en een te groot ijsje eten. Dat wou hij doen. Et voila!

Liezie zette haar eerste stapjes (aan de hand nog wel) op de zeedijk! En ze zat voor het eerst in een go-cart aan zee. Ewel, haar blijheid, haar zwaaien met de handjes en gillen van plezier zou ik voor geen geld hebben willen missen.

En Vince, die was de koning te rijk. Hij stuurde de go-cart (en mijn hart) alle kanten op, en genoot van zijn poepjessmaak ijs… En hij maakt me een o zo trotse moeder!

To do lijstjes… Even vergeten. ‘ t Is bijna vakantie.

madame hotstof on the move

Madame hotstof heeft zo en dan wat kronkels in der hoofd. Na 3 jaar was het tijd om te verleggen. Een mooi gezin, een job, webwinkel en een winkel met ruime openingsuren was net iets teveel. En dan maak je de balans…  Ik zie me nog de wc behangen in een schitterend papier met grote pauwen. En alle muren geel verven.

Het bakstenen beest sluit om enkel als webshop verder te gaan, dicht bij huis. Bij een sluiting hoort… een verhuis. En als er iets is wat ik echt niet zo aangenaam vind, is het verhuizen. Dat deed ik namelijk zelf net iets te veel.

Het laatste weekend van januari was het geen stalende dag, het regende hard. Ideaal om stofjes te verhuizen. Niet dus… Maar voor Valielie ga ik er toch wel voor.

Als Valerie en ik ergens invliegen, is het gauw gepiept.

 

 

Na een dikke voormiddag was de winkel leeg en waren alle stofjes mooi per kleur gesorteerd op de nieuwe plek.

Alle succes, Val en geniet nu maar van wat mooi is.

 

Laat en schoolwerk, bedenkingen

Mijn klas… Veel dynamiek, echt verschillende kids. Een grote maar een fijne uitdaging. Sinds dit schooljaar ‘mocht’ ik starten in onze wijkschool. Boem! Verschieten! NOOOO….. mijn ferme collega’s. Een trimester had ik nodig eraan te wennen… 4 maanden. Zoeken.

Maar deze week kwam het… OOJJAAAA, ik hou echt van lesgeven. Een kleine school, veel ruimte en groen. En het gevoel van ‘ok, ik heb er vrede mee’, kwam toen ik 2 kleine kittens zag stoeien in het gras. En dat tijdens een moeilijke les over de getallen tot 100. Vreemd dat het je zo kan overvallen, maar het was heel bewust. Er verscheen een glimlach bij mij… en ik herhaalde nogmaals hoe dat zat met die Tientallen en Eenheden.

Mijn klas, ferm!

bollen 6

en dit is een deel van onze moestuin 🙂